เกร็ดการสนทนา เมื่อ 2 เม.ย. 2560
ปิยะลักษณ์ : สงกรานต์นี้ ไปปฏิบัติธรรมที่ไหนหรือเปล่า ?
สมาชิกกลุ่ม : ไม่ไปครับ/ไม่ไปค่ะ ร้อน
ปิยะลักษณ์ : นรกร้อนกว่านี้มาก จริงๆ นะ ถึงว่า ทำไมเข้ารอบ 2,800 ยาก
สมาชิกกลุ่ม : 2,800 คืออะไรครับ/อะไรหรือค่ะ

ปิยะลักษณ์ : เขาโค ไง โบราณจารย์อุปมา หมู่ชนที่จะได้กลับมาเกิดเป็นมนุษย์มีน้อย เปรียบเหมือน “เขาโคกับขนโค”
. . . ขนของสัตว์ทั่วร่างกายมีประมาณ 5 ล้านรูขุมขน เขาโคมีเพียง 2 เท่านั้น เปรียบเทียบมนุษย์ในโลกมีประมาณ 7 พันล้านคน เท่ากับ (7,000,000,000×2/5,000,000)=2,800 คนเท่านั้น ที่มีโอกาสจะได้กลับมาเกิดเป็นมนุษย์อีกในภพหน้า ซึ่งเป็นสุคติภพที่ประเสริฐที่สุด ควรแก่การบำเพ็ญบารมี
. . . ลองคิดดูสิว่า ปีหนึ่งมีโอกาสได้เข้าปฏิบัติสักกี่ครั้ง แล้วเราได้เดินเล่นห้างกี่ครั้ง ได้กินอาหารดีๆ ตามชอบใจ ได้ไปเที่ยวชายทะเล น้ำตก ภูเขา ต่างประเทศ ดูหนัง ฟังเพลง ได้นอนบนที่นอนอันอ่อนนุ่มที่บ้าน ปรับอากาศ ตามใจชอบ กี่ครั้ง
. . . นี่แหละเขาโคจึงมีน้อย เพราะทุกคนเหมือนกัน คือรักความสบาย รังเกียจความทุกข์ยากลำบอก อยากได้ (สุคติโลกสวรรค์) แต่ไม่อยากทำ ไม่อยากสร้างเหตุ
. . . ขออภัยที่จะกล่าวตรงๆ เพื่อเตือนสติ และเตือนใจ

ลองคิดดูว่า ปีหนึ่งๆ เรามีโอกาสได้ถือศีล 3 สักกี่ครั้ง ศีล 3 คืออะไรน่ะหรือ (ศีล 8 = ศีล 5+ศีล 3)
- วิกาลโภชนา การไม่ทานอาหารหลังเที่ยง
- ไม่ดูไม่ฟัง ไม่เล่นเกมส์ เพื่อความบันเทิง และแต่งเนื้อแต่งตัว
- ไม่นอนบนที่นอนนุ่มนิ่ม เคลิบเคลิ้ม ทั้งที่บ้านและโรงแรมต่างๆ
. . . ฉะนั้น ถ้า 365 วัน ยังทำได้ไม่ถึง 10 วัน ล่ะก็ หึหึหึ อย่าหวังเลย ยากนักที่จะไปสวรรค์ได้
. . . พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่า นั่นไง “มหาปฐพีอันกว้างใหญ่ กับ ฝึ่นที่ปลายเล็บเรา นั่นละ สุคติของพวกสัตว์ทั้งหลาย”(1)
โดยทางอุปมาว่า เหล่าสัตว์ในโลก ที่จะได้กลับมาเกิดในสุคติภพ (มนุษย์และเทวดา) มีเท่ากับฝึ่นที่พระพุทธเ้าทรงช้อนขึ้นที่ปลายเล็บ ส่วนสัตว์นอกนั้น ที่ไปสู่ทุกคติภูมิ มีเท่ากับมหาปฐพีอันกว้างใหญ่ไพศาล

ศีล 8 เป็นประกันสวรรค์สมบัติ
ศีล 5 เป็นประกันมนุษย์สมบัติ
. . . เพียงขั้นทาน ไม่อาจยังจิตก่อนตายให้ไปสู่สุคติได้ง่ายเลย เพราะอะไรน่ะหรือ เพราะจิตของเราย่อมรัก โลภ โกรธ หลง กลัว ได้ง่าย ก่อนจะตายน่ะสิ ในภาวะที่ต้องถูกบีบคั้นมากมาย (ทั้งความเจ็บปวด และความกลัว)
. . . ถ้าไม่ฝึกจิตให้คงที่ กับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ได้แล้ว (เช่น อากาศร้อน/หนาว ความเบื่อหน่าย เป็นต้น) เวลาตาย ก็ยากที่จะหวังให้จิตเป็นกุศลได้
. . . สัตว์นรก เปรต อสูรกาย ปรารถนาว่า เมื่อพ้นจากอัตภาพนี้ไป หวังอยู่เพื่อความเป็นมนุษย์อย่างยิ่ง เพราะอยากจะมีโอกาสได้สร้างบุญสร้างกุศล ให้มีความเจริญ ไม่ต้องตกทุกข์เช่นนี้อีก(2)
. . . แต่มนุษย์นี่สิ เมื่อได้อัตภาพแล้ว ก็พากันประมาทมัวเมา ปล่อยเวาให้ผ่านเลยไป โอกาสมี กลับไม่ขวนขวาย น้ำขึ้นไม่รีบตัก ปล่อยให้วันเวลาผ่านล่วงไป วัยผ่านเลยไป เมื่อย่างเข้าสู่วัยชรา หู ตา สมอง สติปัญญาบกพร่องแล้ว ยังไม่เห็นสัจธรรม ก็ใกล้ต่อการหลงตายในเบื้องหน้า
. . . ที่พูดอย่างนี้ อย่าเข้าใจว่า จะต้องไปคอร์สของผมนะ ไปคอร์สของพระอาจารย์หรืออาจารย์ท่านใดก็ได้ ให้รวมสัก 10 วัน ในรอบ 1 ปี
. . . ให้ติดเป็นอุปนิสัยบ้าง อย่างน้อย 2.73% ก็ยังดี (10X100/356)
กถมฺภูตสฺส เม รตฺตินฺทิวา วีติปตนฺติ
วันคืนล่วงไปๆ บัดนี้เราทำอะไรอยู่

หมายเหตุ
(1) นขสิขสูตร (สํ.นิ. 16/663/130), สํ.ม. 17/1793/467, องฺ.เอก. 20/205/37
. . . ดูกรภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน ฝุ่นเล็กน้อยที่เราช้อนขึ้นไว้ที่ปลายเล็บนี้ กับมหาปฐพีนี้ อย่างไหนมากกว่ากัน
. . . ดูกรภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่จุติในพวกมนุษย์แล้ว จะกลับมาเกิดในพวกมนุษย์ .. จะกลับมาเกิดในพวกเทวดา มีน้อย โดยที่แท้ สัตว์ที่จุติจากมนุษย์ไปแล้ว กลับไปเกิดในนรก ในกำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน ในปิตติวิสัย มีมากกว่า
. . . ดูกรภิกษุทั้งหลาย สัตว์ที่กลับมาเกิดในมนุษย์ มีเป็นส่วนน้อย สัตว์ที่กลับมาเกิดในกำเนิดอื่นจากมนุษย์ มากกว่าโดยแท้ ฉันนั้นเหมือนกัน
(2) ขุ.ธ.อ.เล่ม 41 ข้อ 45 หน้า 153 มมร.
. . . พระศาสดา เมื่อจะทรงแสดงคาถาที่สัตว์นรก 4 ตนในโลหภูมภีกล่าว (ทุ. สะ. นะ. โส.) จึงตรัสอย่างนี้ว่า :-
. . . “เราทั้งหลายเหล่าใด เมื่อโภคะทั้งหลายมีอยู่ ไม่ได้ถวายทาน, ไม่ได้ทำที่พึ่งแก่ตน, พวกเราเหล่านั้น จัดว่ามีชีวิตอยู่ชั่วช้าแล้ว”
. . . “เมื่อเราทั้งหลาย ถูกไฟไหม้อยู่ในนรกครบ 6 หมื่นปี โดยประการทั้งปวง, เมื่อไร ที่สุดจักปรากฏ ?”
. . . “ผู้นิรทุกข์ทั้งหลาย ที่สุดย่อมไม่มี, ที่สุดจักมีแต่ที่ไหน ? ที่สุดจะไม่ปรากฏ เพราะว่ากรรมชั่นอันเราและท่านได้กระทไว้แล้วในกาลนั้น“
. . . “เรานั้นไปจากที่นี่แล้ว ได้กำเนิดเป็นมนุษย์ จักเป็นผู้รู้ถ้อยคำที่ยกจกกล่าว ถึงพร้อมด้วยศีล ทำกุศลให้มากแน่”
. . . [524] ดูกรภิกษุทั้งหลาย เรื่องเคยมีมาแล้ว พระยายมได้มีความดำริอย่างนี้ว่า พ่อเจ้าประคุณเอ๋ย เป็นอันว่า เหล่าสัตว์ที่ทำกรรมลามกไว้ในโลก ย่อมถูกนายนิรยบาลลงกรรมกรณ์ต่างชนิดเห็นปานนี้
- โอหนอ ขอเราพึงได้ความเป็นมนุษย์
- ขอพระตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธพึงเสด็จอุบัติในโลก
- ขอเราพึงได้นั่งใกล้พระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น
- ขอพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้นพึงทรงแสดงธรรมแก่เรา
- และขอเราพึงรู้ทั่วถึงธรรมของพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้นเถิด ฯ
. . . ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็เรื่องนั้น เรามิได้ฟังต่อสมณะหรือพราหมณ์อื่นๆ แล้วจึงบอก ก็แล เราบอกเรื่องที่รู้เอง เห็นเอง ปรากฏเองทั้งนั้น ฯ
– รัตนอุบาสก –
2 เมษายน 2560

Leave a comment